maandag, mei 23, 2005

Tegen!

De strijd om de gunst van de kiezer is nu echt goed losgebarsten. Misleiding, leugens, dreigementen en bangmakerij lijken zowel bij het kamp van de voor- als van de tegenstanders van een Europese Grondwet de boventoon te voeren. Het lijkt wel of we met elkaar alsnog een nieuwe regering gaan kiezen. Velen hadden immers gehoopt dat door het vertrek van Thom de Graaf het kabinet zou vallen. Maar eerlijk is eerlijk; het kabinet lijkt sterker dan ooit te zijn teruggekomen. Of de angst voor het onbestuurbaar worden van ons kikkerlandje realistisch is geweest tijdens die kortdurende crisis kan ik niet beoordelen. Ook niet of dat een rol heeft gespeeld bij het doorgaan van de coalitie. Het zal inmiddels wel duidelijk zijn dat ik die angst niet heb gehad en dat ik hoop dat die onsympathieke jongens en meisjes in Den Haag, die ons menen te vertegenwoordigen, zo snel mogelijk van het politieke toneel verdwijnen. De zuinigheid van Gerrit, het monomane van onze Rita, het vingertje van Jan Peter...Ik ken mensen die hun ogen dichtknijpen en hun gezicht in afschuw vertrekken als hun koppen op de tv verschijnen.

Dus stem ik daarom straks tegen? Wordt het een proteststem en zeg ik straks "Ziezo, laten ze hier maar een oplossing voor vinden."? Ik sluit het niet uit. Want ik ben vóór een goed georganiseerd Europa en uiteindelijk zal er ook een Europese grondwet moeten komen. Maar laten we dan de inwoners van dat Europa ook politiek bewustzijn proberen bij te brengen. En ons opnieuw bezinnen op onze economische ideologie, die ons behalve vele goeie zaken ook op de rand van de afgrond van een ecologische ramp gebracht heeft .
Ja, ik stem straks tegen. Om redenen die ik eerder heb genoemd. En het is mooi meegenomen dat ons kabinet hiermee in zijn hemd staat. (Wat bevestigd wordt door de uitspraak van Balkie op 28 mei 2005)

Om elf uur was het nog bijna licht buiten. In de sloten kwaakten duizenden kikkers tegen een volle goudgele maan die schuin boven de kerktoren hing. Vleermuizen fladderden tussen de takken van de knotwilgen. Een enkele fietser reed langs me heen. Onverstoorbaar draait de wereld om haar as. Dat deed ze voordat we er waren. En dat zal ze blijven doen lang nadat wij verdwenen zijn.