Rijk

Ik ga bij voorkeur op de fiets naar mijn werk. Een auto heb ik niet. Wel een rijbewijs. En als het nodig is huur ik een auto. Soms voor een dag, soms voor een weekend en elk jaar om mee op vakantie te gaan. Het blijkt dat 25% van de Nederlanders dit jaar niet op vakantie gaat. Want het leven is onzeker en duur. Vakantiegeld is welkom om de gaten te dichten. Ik sta er niet zo bij stil, maar ook al wonen we in één van de rijkste landen ter wereld; voor veel mensen geldt dat ze daar niet erg veel van merken. Ellendig als je ziet hoe goed anderen het hebben en je zelf haast geen cent te makken hebt. Dat er dan vervolgens mensen verontwaardigd worden als sommige bestuurders exorbitante salarissen opstrijken wordt daarmee wel begrijpelijk. Al vind ik zelf dat dit de consequentie is van het economisch systeem waarvoor we gekozen hebben. En het mij niet uitmaakt of andere méér verdienen dan ik. Gelukkig zullen er meer zo denken. Maar armoede klopt niet. Of dit nu materieel of spiritueel is. En ik denk dat het goed is om er naar te streven de mensen rijker te maken. Rijker in geld, maar ook in mededogen voor hun medemens, in liefde, in gevoel en in kennis. Op alle gebieden. Armoede is niet goed. Het leidt tot ondervoeding van het lichaam en de geest. Ik ken mensen die denken dat ze rijk zijn, omdat ze een groot huis, twee auto's, een boot en een vette bankrekening hebben. Ik ken mensen die denken dat ze rijk zijn, omdat ze kunnen genieten van het leven, van hun gezondheid, hun vrienden, van het gevoel dat dit leven één grote ontdekkingsreis is. Wie van hen is er nu echt rijk?

rijkdom