donderdag, mei 26, 2005

Verhalen

Een directrice van een groot bedrijf, die aan een klas van nog geen twintig jarigen vertelt hoe zij door haar opvoeding geworden is tot wat zij is als ondernemer. Omdat zij als kind geen zakgeld kreeg en tot op hoge leeftijd voor haar invalide zusje zorgen moest werd zij een kei in het regelen. Een vos die bij een boer op zijn erf een vossenburcht heeft gebouwd. En de boer die dit toelaat, omdat hij inmiddels gepensioneerd is en zijn vrouw het aandoenlijk vindt om te zien hoe de vijf jonge vosjes door hun ouders worden verzorgd. Dagelijks neem je kennis van dit soort verhalen. Vanuit de krant, van een collega of vriend, omdat je er soms zelf een rolletje in speelt...
Mensenlevens zijn verhalen. Het is de wijze waarop wij ons verhaal aan anderen vertellen, die laat zien wie wij zijn. Het verhaal brengt alles opnieuw tot leven. Maakt gebeurtenissen soms groter of kleiner dan zij zijn. Haalt zaken naar voren zodat wij er ons licht over kunnen laten schijnen. Laat andere zaken in het duister. Wij leven en herleven onze verhalen. Net zo lang tot we op de laatste bladzijde zijn aangekomen en het boek gesloten kan worden.