zondag, juni 19, 2005

Kwetsuren

Bent u ook zo iemand die altijd met wondjes of blauwe plekken zit? Die op een ongelukkige manier zijn elleboog of hoofd stoot, net als hij weer schram- of blauweplekvrij is? Mijn lichaam is redelijk gaaf, maar zo af en toe krijgt het weer een opdonder. Ik weet nog steeds niet wat er precies is gebeurd, maar bij het hakken van wat hout voor de vuurkorf ging er opeens iets mis en tot mijn verbazing zit ik opeens met een pink waar het mooie rode bloed via een paarse snijwond naar buiten druppelt. Wat jodium en een pleister zijn vermoedelijk voldoende om de schade beperkt te houden. Maar toch. Ik was al weer enkel dagen een mooie jongen en dacht al dat dit niet lang goed kon gaan. M'n linker enkel is weer goed. Mogelijk te zwaar belast geweest. Dit geldt ook voor de hamstring van mijn rechterbeen. Ik denk het gevolg van een slechte warming-up.
Met m'n pink zal het ook wel weer goed komen. Voor het slapen zal ik de pleister maar weg halen. Zoveel mogelijk zuurstof erbij is altijd het beste.

De meeste mensen zullen nu wel weer thuis zijn van de overvolle stranden en snelwegen. Ik hoop oprecht dat ze uren in de file hebben gestaan en dat de kinderen flink hebben gejankt. Misschien wordt de volgende keer dan aan een alternatief gedacht. Zoals een rustige wandeling door Delfshaven, waar elke zondag een antiekmarkt is. Of een terrasje in het centrum van Rotterdam. Toevallig was er op de beurstrappen een opera zangeres, die met een geweldige stem de prachtigste aria's zong. En wat te denken van een picknick in het Park bij de Euromast. In de lommerijke schaduw van de bomen. Bij thuiskomst een eenvoudige barbeque en straks nog even een blokje om met de hond, een blowtje en de dag afbouwen met een vuurtje in de tuin. Zie daar hoe het ook kan. Nice...