En hiermee verklaar ik het nieuwe schooljaar voor geopend

Om nu gelijk de opening van het nieuwe schooljaar in de Laurenskerk af te doen als een slechte grap gaat beslist te ver. Misschien is een beknopte beschrijving op zijn plaats. Eén van de sprekers was de ethicus en Nietzsche kenner Prof. dr. P.J.M. van Tongeren, die slechts 15 minuten nodig had om het belang te schetsen van het leven in het "Hier en Nu". Het kan wel zijn dat ik een kwartier heb liggen dommelen en dat zijn toespraak 30 minuten heeft geduurd. Ook Prof. dr.ir.C.J. van Duijn wees nog eens fijntjes op de top-down benadering die gehanteerd wordt in het organisatieveranderingsproces binnen Zadkine en raadde iedereen aan om kritisch te blijven. Gaap, gaap. De 4 onbekende heren die a capella een aantal bekende liedjes zongen (zoals "Ik zag twee beren broodjes smeren" en "Het was avond in Vera Cruz" van Drs P.) en die natuurlijk werden aangekondigd als regelrechte artiesten vermochten eveneeens niet om de slaap bij mij te verdrijven. Evenmin de one-liners als "Er bestaan tegenwoordig geen organisaties meer, alleen maar reorganisaties" en "Probeer dat vakantiegevoel zo lang mogelijk vast te houden." Ik kon maar niet wakker worden. De buikdanseres dan. Deze was tamelijk mollig en leek me over de datum. Omdat het een leerling van school was zal het wel aan mijn ogen gelegen hebben. De loomheid bleef en werd steeds erger. Om mij heen zag ik dat er van het aanvankelijke nieuwsgierige en enthousiasme van mijn vele collega's niet veel meer was overgebleven. De meesten keken met strakke koppen en lege ogen voor zich uit, alsof ze ineens weer wisten waarom zij de kerk op zondag meden als de pest. Maandag was blijkbaar niet veel beter. De uitreiking van de kwaliteitsprijs was een kleine opleving. Misschien zou een toespraak van Henri van Vlodrop, onze voorzitter van het CvB, mij wakker schudden. Ik mag de man om zijn kordate optreden en als hij denkt dat een topdown aanpak werkt bij de verwezenlijking van zijn plannen dan heb ik daar geen moeite mee. Maar helaas. Henri had zijn dag niet en mijn collega stootte mij uiteindelijk aan met de mededeling dat het tijd voor de lunch was. Opeens was ik klaar wakker.

Dan de eerste vergadering. Natuurlijk veel te veel agendapunten en bovendien werd alles ter plekke uitgedeeld. Veel zaken waren nog onduidelijk, maar het was tenminste een start. Op mijn collega Najat na, die een ernstig ongeluk in Marokko had gehad, was de hele club compleet. De meesten zagen er fris en uitgerust uit. Ik ben benieuwd hoe dit over enkele weken zal zijn. En hiermee verklaar ik het nieuwe schooljaar voor geopend.