Herfst in Gaasterland

Terwijl Eva en Paula Opa gezelschap hielden lieten Jasper en ik Winnie uit in het bontgekleurde bos. De hond kon haar blijdschap niet op. Twee van haar liefste baasjes. Dat zoveel geluk kon bestaan. We wandelden naar het vennetje, waar onze kinderen nog hadden geschaatst toen ze klein waren. Nu zaten er twee jongetjes op de brug, die probeerden een visje te verschalken. Het zachte najaarslicht streek langs de bladeren en takken. Misschien waren dit hun gelukkigste momenten, al wisten ze dat vast nog niet.
Terug gekomen van onze wandeling deden we ons tegoed aan de zuiderzeepaling die Opa had gekocht. Nog steeds ruiken mijn handen naar hun gerookte velletjes.
Pas na zevenen vertrokken we weer richting Utrecht en Schiedam. Het was een mooie, lange dag geweest.