Troep

Voortvarend begonnen met opruimen. Er lijkt geen beginnen aan. Tuin dichtgeslibt, studeerkamer idem. Schuur één grote chaos. Stapels was. Kan me voorstellen dat "hamsteraars" er voor kiezen om de boel de boel te laten en hun leven dichtmetselen met rotzooi. Van iedereen hoor ik dat men bijna dreigt om te komen in de troep. Ben dus geen uitzondering. Drastische maatregelen nodig. Maar niet alles in één dag willen. Te bedenken dat je zoveel met je meesjouwt en dat dit voor honderden, duizenden, nee... voor miljoenen anderen ook zo is. De vuilnisbelten liggen niet buiten de stad, maar zijn verspreid over de woonwijken. Elk huis heeft zijn privé vuilnisbelt. Opruimen. Ruimte maken in huis, tuin en hoofd. Het beste begin van de vakantie.

Onze Rita heeft gekregen wat ze verwachten kon. De vrouw met het grootste bord van Nederland voor haar kop is door een menigte van 1000 mensen uitgejouwd, toen zij als onwelkome gast toch haar toespraak kwam houden tijdens de herdenking van de afschaffing van de slavernij bij het Nationaal Slavernijmonument in het Oosterpark.
Jammer, jammer. Iedereen weet toch dat ze er op kickt als ze behandeld wordt als stront? Waarom dan dit stoute meisje haar zin geven? Als we haar dan toch een plezier willen doen had een ijzige stilte beter op zijn plaats geweest. Een spontaan vertrek van alle aanwezigen. Massaal de rug toekeren. Het Surinaamse volkslied zingen. Maar een potje ordinar "oprotten" gaan schreeeuwen met duizend mensen... Ze heeft het vermoedelijk niet eens verstaan.

Rita, meid. Het is je weer gelukt. Met glimoogjes van de pret zit je nu waarschijnlijk uitgevloerd achter de buis om steeds opnieuw de herdenking, waar jij als gastspreker zulke mooie woorden sprak, op het journaal te bekijken. Het is triest dat niemand je speech heeft gehoord. Maar er komt volgend jaar vast weer een kans en dan hoef je geen nieuwe speech te schrijven, maar kan je de oude gewoon nog eens gebruiken. En wat al die stoute mensen betreft

Moge de duivel ze halen