Kwetsen

Verbazingwekkend hoe vernuftig mensen zijn in het kwetsen van anderen. Zo lees ik dat de Koran door de plé getrokken is, dat honden er in gebeten hebben, dat deze op de grond is gegooid en dat er met grote letters "Fuck" in is geschreven. Ongetwijfeld heb ik nog niet alle berichten over het ontwijden van dit Heilige Boek gelezen. Vermoedelijk zal het ook wel zijn verbrand of begraven, heeft men er op geurineerd, zal men het als toiletpapier gebruikt hebben of om karbonaadjes in te pakken. We hebben nog een lange weg te gaan voor we onszelf beschaafde mensen mogen noemen. Wat zou het toch zijn dat we zo bedreven zijn in het bedenken van kwellingen?
Wat mij betreft is al lang door de psychologie aangetoond dat wij het allen in ons hebben om wreedheden in woord en daad tegen onze medemens te begaan. Denk aan de Milgram experimenten. Deze laten zien waartoe het onvoorwaardelijk gehoorzamen aan autoriteit kan leiden. Of aan het gevangenisexperiment in Stanford van Zimbardo. Maar waarom dit ongekende vermogen om pijn te doen? Ik vrees dat Jung gelijk had, toen hij schreef "In this world is man Abraxas, the creator and destroyer of his one world." Iets om opnieuw over na te denken.

Miezerig dagje

Hoe betrekkelijk alles is blijkt vandaag wel uit de foto op de voorpagina van het blad Metro, die als onderschrift heeft "Deelneemsters aan de miss Universe verkiezingen in de Thaise hoofdstad Bangkok zijn in de voorbereiding op het vakantie-eiland Phuket". Wanneer was er ook al weer sprake van die alles verwoestende vloedgolf in de Indische Oceaan, die uiteindelijk zo'n kwart miljoen mensen het leven heeft gekost? De dames zien er goedlachs uit. Mooie reclame voor de plaatselijke bevolking, die het juist moet hebben van dit soort beelden. Daar komen de toeristen wel op af. Ik zou ook wel willen gaan. Hier luidt de kletterende regen tegen het zolderraam een mistroostig weekend in. Als er straks weer ergens een grote ramp is moeten we er maar zo snel mogelijk een paar mooie meiden naar toe sturen. Met treuren worden de doden niet weer levend en krijg je de kassa niet aan het rinkelen.

Middernacht

Moe. Slaperig. Regennacht. De hond moet er nog uit. Dorst. Eerst nog een biertje. Dan de kou in. Het donkere parkje door. Tien minuten. In de warme huizen liggen de mensen al plat. In de stad begint het nachtleven. De stad. Lang geleden. Dronken naar en dronken uit de kroeg. Alleen het weekend. Het leven een roes. En nu? Een roes van werken en studeren. Geen of weinig drank. Ook even geen jointjes meer. Hoofdje erbij. En hart. Wie zitter er nu nog meer te bloggen? Slimme jongens. Mooie meiden. Oude mannen en vrouwen. Ieder die de slaap niet vatten kan. Eigenlijk even een warm lijf tegen zich voelen wil. Een vriendelijk woord wil horen. Of meer.
Leven is vreemd. Mooi. Alles. Morgen weer praten over mijn scriptievoorstel. Wie is er nu echt geïnteresseerd in intrinsieke motivatie? Even misschien. Als je er mee bezig bent omdat je wilt afstuderen. Droomwerk is leuker. De tarot leggen. Hypnose. En gewoon lekker hardlopen. Tot je longen bijna uit je lijf barsten. Je hart dreigt te exploderen. Je benen stram zijn. Alles pijn doet. Waarna je het vocht dat in grote zweetplekken aan je plakt afspoelt met een harde straal koud water. Heerlijk.

Fijn om te weten dat er zoveel Nederlanders straks tegen de grondwet stemmen gaan. Ze staan in Brussel weer op het punt ons een oor aan te naaien. Veel van de eerdere verdragen moeten opgaan in één grondwet. Alsof hiermee de enorme problematiek waarmee we te maken hebben bezworen kan worden. Alleen al de twijfelachtige argumenten om voor of tegen te stemmen geven aan dat er niets van klopt. Mijn argumenten om straks tegen te stemmen kloppen natuurlijk ook niet. Geen mens kan overzien wat een stem tegen of een stem vóór uiteindelijk voor consequenties heeft. Zelf zie ik het als één groot ritueel waarmee de politici in hun eeuwige machtsgeilheid voor zichzelf een plekje in de geschiedenis willen verwerven. Eén Groot Europa. Concurreren met Amerika? Met China? Mee fiedelen in het globaliseringsorkest? Nog grootschaliger? Nu effe niet. Denkt men dat door een nog betere samenwerking de werkloosheid zal verdwijnen? Dat het democratischer in onze schijndemocratieën zal worden? Vergeet het maar. Als onze bestuurders dat echt willen hadden ze al lang het Net hiervoor ingezet. Nee, de macht houd je. Geef je niet uit handen. (Zie de krant van 26 mei 2005 -één week nadat ik dit geschreven had! - DEN HAAG - Minister Hoogervorst van Volksgezondheid heeft in de Tweede Kamer spijt betuigd over uitspraken die hij begin mei in een interview in de Volkskrant heeft gedaan. Hij zei toen dat hij macht fantastisch vond, en dat hij Nederland graag per decreet zou regeren. "Ik ben dom geweest", zei hij daarover donderdag in de Kamer.) Jij en ik, zijn wij dan wel te vertrouwen. Willen ook wij niet de macht? En het dan anders doen? De troep opruimen die we met z'n allen gemaakt hebben. Dijken ophogen. Rivieren en plassen uitgraven. Het gif opruimen dat in de bodem zit. Zorgen dat het voor veel mensen weer leuk wordt om te werken. Sowieso er voor zorgen dat er werk is. Kleinschalig en duurzaam produceren. Alternatief geldsysteem gebruiken. Nu! Mogelijkheden zat. Natuurlijk willen wij de macht. Mijn opvatting? Stop de grootschaligheid. Stuur de rekenmeesters, de boekhouders, de accountants en al die andere cijferfetisjisten weer naar school en leer ze dat het leven geen rekensommetje is. Leven is vlees, zweet, bloed, sperma en een voortdurend streven om dit om te zetten in nog meer vlees, zweet, bloed en sperma.
Ze zijn slimmer dan ik, onze politici. En harder. Apen op de top van de rots. Ik vrees dat je ze zult moeten blijven wantrouwen. Een mensenleven lang.

Zoals wel vaker draaf ik weer lekker door. Tijd voor m'n biertje