Er even tussenuit.

Morgen ga ik er een paar dagen alleen tussenuit. Eerst dacht ik er over om naar la Roche en Ardennes te gaan, ten zuiden van Luik. Dat was een tip van Eva en het ligt in het hart van de Ardennen. Maar misschien is het beter dat ik naar Limburg toe ga en daar ergens in een hotel kruip. Limburg is ook schitterend in deze tijd van het jaar en ik ben er al weer een tijd niet geweest. Morgenochtend neem ik pas een besluit. Het lijkt me heerlijk om een aantal dagen zonder verplichtingen door de bossen of langs het strand te wandelen. Een paar dagen Limburg en hierna naar Noord-Holland. Of Zeeland, daar kun je ook veel rust en ruimte vinden. Lastig als je niet duidelijk weet wat je wilt. Ik ben benieuwd of het me bevallen zal zo in mijn eentje.

Herfst in Gaasterland

Terwijl Eva en Paula Opa gezelschap hielden lieten Jasper en ik Winnie uit in het bontgekleurde bos. De hond kon haar blijdschap niet op. Twee van haar liefste baasjes. Dat zoveel geluk kon bestaan. We wandelden naar het vennetje, waar onze kinderen nog hadden geschaatst toen ze klein waren. Nu zaten er twee jongetjes op de brug, die probeerden een visje te verschalken. Het zachte najaarslicht streek langs de bladeren en takken. Misschien waren dit hun gelukkigste momenten, al wisten ze dat vast nog niet.
Terug gekomen van onze wandeling deden we ons tegoed aan de zuiderzeepaling die Opa had gekocht. Nog steeds ruiken mijn handen naar hun gerookte velletjes.
Pas na zevenen vertrokken we weer richting Utrecht en Schiedam. Het was een mooie, lange dag geweest.