Bea en Lilian

Ze heet Bea en is niet het meisje van mijn dromen. Anders waren we misschien nog samen geweest. Ook Lilian is het meis je van mijn dromen niet. Maar ik ken haar al jaren. Bea en Lilian heb ik ooit nog eens aan elkaar voorgesteld. En toen Lilian nog met Hans was en ik nog met Bea kwamen we regelmatig bij elkaar over de vloer. Maar dat is al weer erg lang geleden. En nu gaan we zo af en toe eens met elkaar uit eten. De laatste keer was dat november vorig jaar. Leuk dat we nu voor vanavond weer met elkaar hebben afgesproken.

Heb ik verder nog iets zinnigs te vertellen? Dacht het niet. Of het moet weer één van mijn deprieverhalen zijn over falende managers, ecologische verwoestingen en kortzichtige mensen, die voor hun boodschappen de auto nemen naar de supermarkt 300 meter verderop. Deze laatste groep heeft ook meestal een hekel aan wandelen en fietsen. En vinden dat het OV er alleen is voor het plebs. Waarmee ik duidelijk heb gemaakt waar ik zelf sta in het gebruik van de auto. Moge er een tijd komen dat zij allen spontaan met inzittenden en al met het rijzende water worden weggespoeld. Dank U.

Hans en Femke

Achter de PC zitten en luisteren naar muziek waarmee onze ouders of grootouders zijn opgegroeid. Oud en nieuw ter leringh ende vermaeck. Want veel van die oude liedjes hebben een boodschap. Toen werd er nog opgevoed, leek de wereld overzichtelijk, werd het goede beloond en het kwade gestraft. Zo leek het tenminste. Willy Derby, Max van Praag, tante Leen...Ga eens luisteren op de site van Lodewijk. Er gaat een wereld voor je open.

Het weekend is met fantastisch mooi weer begonnen. Hoewel de ramen de hele dag op alle verdiepingen open hebben gestaan is het nog steeds warm in huis. Straks de dag maar afsluiten in de tuin met de "vuurkorf" aan. Tip: Zorg voor een afgedankte wasmachinetrommel en zet die op zijn kant, met de opening naar boven. Gooi er hout in en steek dit in de fik. Daar kan geen gewone vuurkorf tegenop. Door de vele gaatjes in het staal wordt er van alle kanten gelijkmatig zuurstof aangezogen. Gegarandeerd dat het hout brandt als een lier. Geen vervelende rookontwikkeling of vonken die om je oren vliegen. Een mooie strakke vlam, die voor een aangename warmte en veel licht zorgt.


Een nieuw leven voor een oude wastrommel

Er lijkt geen eind te komen aan de soap die "Europese grondwet; stem tegen! " heet. Gisteren op tv de haast dramatische oproep van Jacques Chirac aan zijn landgenoten om vooral vóór de Europese grondwet te stemmen. Pathetisch gewoon. En vanavond Hans van Baalen van de VVD die zei dat de grondwet Europa de bevoegdheid geeft om desnoods buiten de VN om een preventieve oorlog (lees: offensief) te voeren tegen een land dat een mogelijke bedreiging voor (de belangen van) Europa vormt. Wat weer werd tegengesproken door Femke Halsema van Groen Links, die net als Hans vóór de grondwet is, maar in haar naïefheid denkt dat Hans zich vergist. Wordt eens wakker, Femke!!!

Verhalen

Een directrice van een groot bedrijf, die aan een klas van nog geen twintig jarigen vertelt hoe zij door haar opvoeding geworden is tot wat zij is als ondernemer. Omdat zij als kind geen zakgeld kreeg en tot op hoge leeftijd voor haar invalide zusje zorgen moest werd zij een kei in het regelen. Een vos die bij een boer op zijn erf een vossenburcht heeft gebouwd. En de boer die dit toelaat, omdat hij inmiddels gepensioneerd is en zijn vrouw het aandoenlijk vindt om te zien hoe de vijf jonge vosjes door hun ouders worden verzorgd. Dagelijks neem je kennis van dit soort verhalen. Vanuit de krant, van een collega of vriend, omdat je er soms zelf een rolletje in speelt...
Mensenlevens zijn verhalen. Het is de wijze waarop wij ons verhaal aan anderen vertellen, die laat zien wie wij zijn. Het verhaal brengt alles opnieuw tot leven. Maakt gebeurtenissen soms groter of kleiner dan zij zijn. Haalt zaken naar voren zodat wij er ons licht over kunnen laten schijnen. Laat andere zaken in het duister. Wij leven en herleven onze verhalen. Net zo lang tot we op de laatste bladzijde zijn aangekomen en het boek gesloten kan worden.

Lekker bloot

Blote voetjes en blote buik. De temperatuur is er naar. Thuis gekomen heb ik mijn schoenen en sokken uitgedaan en ben met een ontbloot bovenlichaam in de tuin gaan zitten. Bij de maaltijd had ik geen zin om me aan te kleden en drie uur later zit ik nog steeds met niet meer dan een grijze pantalon aan mijn gat achter de computer. Alsof het al vakantie is. Zo voelt het tenminste. In mijn profiel kun je lezen dat ik voor de klas sta. Leuk werk en het wordt nog goed betaald ook. Vind ik. Af en toe draai ik stevige weken. Wat is daar echter verkeerd mee? Menig collega van mij heeft welliswaar een burnout gehad. Maar ik schijn zelf van onbrandbaar materiaal te zijn. Mijn huisarts ken ik niet eens.
Naast leuk en afwisselend werk, fijne leerlingen en prettige collega's heb je de vele vrije dagen. Minstens twaalf weken per jaar. Ze kunnen haast niet op. Als je ambities hebt om les te gaan geven dan kan ik je van harte aanraden dit te doen.
Morgen moet ik pas om 11.15 uur beginnen. Dan heb ik lekker eerst nog even tijd om een uurtje te rennen in de polder en te mediteren na terugkomst. Morgenmiddag krijg ik een gastdocent. En als we de middag afsluiten met een borrel en een hapje is het weekend al weer bijna voor me begonnen.

Desperate

De enige soap die ik volg op tv is "Desperate Housewives". Meestal lang uitgestrekt op de bank met een biertje binnen handbereik. Op de Belg schijnen ze met de afleveringen verder te zijn dan in Nederland, maar gelukkig kan ik tot nu toe de verleiding weerstaan om vooruit te kijken. Op internet kun je er veel informatie over vinden. Zo las ik net dat Cody Kasch, de acteur die de probleemtiener Zach Young in de televisieserie Desperate Housewives vertolkt, in New York voor drugsbezit is opgepakt. Agenten in burger zagen hoe hij op een avond in de wijk East Village in Manhattan een joint zat te roken. Als je weet hoe paranoia de yanks kunnen reageren op het roken van een stickie, dan zul je begrijpen dat Zach niet erg van zijn pretcigaret zal hebben genoten. Ook las ik dat Hugh Hefner (Ja, die van Play-boy) de vijf dames van de serie Desperate Housewives naakt in zijn Playboy magazine wilde hebben. De housewives kregen maar liefst zeven miljoen euro aangeboden. Maar de inmiddels 40 jarige Teri Hatcher, die de rol van Susan Mayer in de serie speelt, bleek uiteindelijk niet desperate genoeg te zijn om op zijn aanbod in te gaan. Foutje waar ze nog wel eens spijt van zou kunnen krijgen.

Tegen!

De strijd om de gunst van de kiezer is nu echt goed losgebarsten. Misleiding, leugens, dreigementen en bangmakerij lijken zowel bij het kamp van de voor- als van de tegenstanders van een Europese Grondwet de boventoon te voeren. Het lijkt wel of we met elkaar alsnog een nieuwe regering gaan kiezen. Velen hadden immers gehoopt dat door het vertrek van Thom de Graaf het kabinet zou vallen. Maar eerlijk is eerlijk; het kabinet lijkt sterker dan ooit te zijn teruggekomen. Of de angst voor het onbestuurbaar worden van ons kikkerlandje realistisch is geweest tijdens die kortdurende crisis kan ik niet beoordelen. Ook niet of dat een rol heeft gespeeld bij het doorgaan van de coalitie. Het zal inmiddels wel duidelijk zijn dat ik die angst niet heb gehad en dat ik hoop dat die onsympathieke jongens en meisjes in Den Haag, die ons menen te vertegenwoordigen, zo snel mogelijk van het politieke toneel verdwijnen. De zuinigheid van Gerrit, het monomane van onze Rita, het vingertje van Jan Peter...Ik ken mensen die hun ogen dichtknijpen en hun gezicht in afschuw vertrekken als hun koppen op de tv verschijnen.

Dus stem ik daarom straks tegen? Wordt het een proteststem en zeg ik straks "Ziezo, laten ze hier maar een oplossing voor vinden."? Ik sluit het niet uit. Want ik ben vóór een goed georganiseerd Europa en uiteindelijk zal er ook een Europese grondwet moeten komen. Maar laten we dan de inwoners van dat Europa ook politiek bewustzijn proberen bij te brengen. En ons opnieuw bezinnen op onze economische ideologie, die ons behalve vele goeie zaken ook op de rand van de afgrond van een ecologische ramp gebracht heeft .
Ja, ik stem straks tegen. Om redenen die ik eerder heb genoemd. En het is mooi meegenomen dat ons kabinet hiermee in zijn hemd staat. (Wat bevestigd wordt door de uitspraak van Balkie op 28 mei 2005)

Om elf uur was het nog bijna licht buiten. In de sloten kwaakten duizenden kikkers tegen een volle goudgele maan die schuin boven de kerktoren hing. Vleermuizen fladderden tussen de takken van de knotwilgen. Een enkele fietser reed langs me heen. Onverstoorbaar draait de wereld om haar as. Dat deed ze voordat we er waren. En dat zal ze blijven doen lang nadat wij verdwenen zijn.

Dromen van vakantie

Volle maan. Voordat ik naar bed ga nog wat zappen en surfen. Ook zo onrustig? Het liefst zat ik nu in de bossen aan een groot vuur. Wijntje er bij en een jointje. Beetje ouwehoeren, zingen, lachen, stil voor me uit staren. Misschien wat tokkelen op mijn guitaar, die ik al een half jaar niet heb aangeraakt. Lekker onbekommerd. De vakantie komt er aan en dan ga ik altijd een paar weken naar Buitenkunst in Drenthe. Als ik nadenk over al het onheil wat ons de komende tijd misschien te wachten staat vlucht ik het liefst weg in mijn dromen. Je druk maken heeft geen zin. En bij Buitenkunst kan dat. Altijd een fantastische sfeer. Lekker ongedwongen. Theater, dans, schrijven, verven, percussie, zang... Vriendelijke mensen. Ik lees hier in mijn dagboek:
zaterdag 7 augustus 2004 Vrijdagavond is afgesloten met een spetterende percussie. Ik heb zeker 2 uur gedanst op het woeste ritme van conga's, bongo's en djembé 's. Er was geen draad aan mijn shirt meer droog. Ik ben niet meer teruggegaan naar het vuur maar heb me als een leeggelopen ballon in mijn slaapzak laten glijden. Tot mijn verrassing was ik er 6 uur later al weer uit. Ik ben de hele dag redelijk monter gebleven. In alle vroegte een kwartiertje in het meertje gezwommen. Verbazend hoeveel energie een mens voelt als hij het naar zijn zin heeft. Vandaag heb ik zo'n 28 kilometer gerend. Er stond een straffe wind. Delfland is prachtig. Daarom noem ik mijn blog "Living in Holland". Gewoon omdat ik zo veel van dit kleine pokke landje hou. Holland, mijn knuffelland. Overal geweest, alles gezien. Maar er is geen mooier land dan dit groengroen knolleland.