Ik besef nu pas dat ik vandaag de laatste lessen heb gegeven van het schooljaar. Vanaf nu gaan we afronden. Responsiecolleges, toetsen, vergaderen, stagebezoekjes, mentorgesprekken voeren...Er blijft genoeg te doen. De laatste weken illustreerde ik mijn lessen vooral met mijn persoonlijke ervaringen. Sommige van hen zijn behoorlijk smeuïg en roepen reacties los, die ik misschien niet geheel kan overzien of in de hand heb. Mijn loslippigheid breekt me misschien nog eens op. Voor de klas staan en alle remmen losgooien kan nu eenmaal niet. Het is nog geen vakantie. De zorgeloosheid waarop ik mezelf dan betrap past me beter dan de serieuze houding die van een docent lijkt te worden verwacht.
Ook jezelf er op betrappen dat je meer aandacht hebt voor de borsten van een jonge aantrekkelijke stagebegeleidster dan voor wat ze te zeggen heeft, duidt er op zijn minst op dat ik andere dingen aan mijn hoofd heb dan het afronden van het schooljaar.
Morgen naar Peter. Misschien dat mijn scriptievoorstel deze keer wel wordt goedgekeurd. Het zou reden zijn om een fles te ontkurken. Dat is ook het geval als hij niet wordt goedgekeurd.
Mijn advies als je aan een studie begint: ontvang alle kritiek en aanwijzingen hoe het beter moet in dank. In je weerstand schieten is het onverstandigste wat je kunt doen. Accepteer dat in dit soort situaties een zekere nederigheid meer bijdraagt aan je gemoedsrust dan opstandigheid. Go with the flow. Wees dankbaar dat iemand in jou investeert. Voor de € 2000,- die je jaarlijks kwijt bent mag je wel wat terug verlangen. Niet slim om zoveel te betalen en je dan ook nog rot te voelen.