Datjes en ditjes

Met Paula naar Delft geweest, waar we het optreden hebben gezien van een paar Jazz bandjes.
Daarna nog wat gekeuteld door de stad en boodschappen op de markt gehaald.
Morgen schijnt er een dag van de romantische muziek in het park bij de Euromast te zijn, maar ik vrees dat de enige romantische bezigheid waar ik me bezig mee zal houden het werken aan mijn scriptievoorstel zal zijn. Ik kan tenslotte volgende week niet met helemaal lege handen bij mijn scriptiebegeleider aankomen. Naar mijn gevoel heb ik er deze vakantie veel te weinig tijd aan besteed, maar het was dan ook VAKANTIE. Toch?
Via internet probeer ik nu tot een ruil van foto's van Buitenkunst te komen. Hoop dat het iets oplevert.

Ditjes en datjes.

Net met Paula terug van "The hitchhiker's guide to the galaxy." Geen onaardige film. Gezien de negatieve recensies die ik ook gelezen heb viel hij eigenlijk best wel mee. Aanrader? Euhh...ja, dat wel. Maar je moet van bizar houden en mooie plaatjes. Het acteren stelt natuurlijk geen drol voor en de dialogen zijn matig, maar de film heeft me wel geprikkeld om op zoek te gaan naar het boek. En verder? De deur niet uitgeweest, maar weer eens een uurtje gepield op de guitaar en deel 3 van "Het boek der geheimen" van Rajneesh opengeslagen. Altijd inspirerend.

Zo trokken ze de woestijn in. 

Jasper

Het was een erg warme dag en ik bof dat ik pas volgende week beginnen moet. Jammer voor degenen die al weer begonnen zijn. Desondanks stonden er vandaag diverse files naar het strand.

Vandaag even naar Delft geweest. Ik vergeet wel eens dat de pitoreske dorpen en steden binnen handbereik liggen. En voor het moderne spul is Rotterdam natuurlijk de aangewezen plaats.

Wat ik nog vergeten was om te vermelden was dat Jasper weer terug is uit Marokko en daar een fantastische tijd gehad heeft. Die knul is nu al in diverse landen geweest, die ik zelf nooit heb bezocht. En als het lot hem gunstig blijft dan zal hij nog wel meer van de wereld gaan zien. Wat mij wel raakte is dat hij tijdens zijn vakantie vooral getroffen was door de armoede die hij tegen was gekomen. En dat hij zich daarom afvroeg of hij met zijn huidige activiteiten wel goed bezig was. Hij werkt nu als onderwijskundige bij een grote platformorganisatie van de Grafische Industrie en houdt zich o.a. bezig met de ontwikkelingen in het Grafisch Onderwijs. Misschien zal hij ooit zijn onderwijskundige kennis gaan gebruiken bij de bestrijding van het analfabetisme in de ontwikkelingslanden. En zo op zijn manier een bijdrage te leveren aan de aanpak van het armoedeprobleem in de wereld. Who knows.

Thraciërs

Opmerkelijk nieuws: archeologen hebben bij het dorp Dabene in Bulgarije een grote goudschat in een koningsgraf gevonden, die bestaat uit ongeveer 15.000 sieraden. Het gaat om koninklijke versieringen uit het Thracische rijk. De voorwerpen zijn waarschijnlijk in het derde millennium voor het begin van onze jaartelling gemaakt. Het Thracische rijk heeft ongeveer 4000 jaar bestaan. Ongelooflijk dat voorwerpen die duizenden jaar oud zijn zo'n lange periode nagenoeg ongeschonden hebben overleefd. Zoals zo velen weet ik niets van deze bijzondere cultuur. Ik lees net dat Spartacus een Thraciër was. En Orpheus. En opeens herinner ik me dat ik nog een rijk geïllustreerd boek over dit volk moet hebben liggen. En ja, voor me ligt nu "Thrace & the Thracians". De illustraties laten de prachtigste sieraden zien, die rijkelijk bewerkt zijn en getuigen van een groot vakmanschap.

De Thraciërs schijnen het schrift niet gekend te hebben. En hierdoor is hun ongetwijfeld belangrijke bijdrage aan de wordingsgeschiedenis van de menselijke beschaving onderbelicht gebleven. Doet me denken aan de Kelten, die voor ons ook nog steeds een mysterie zijn. Ik lees ook dat er pas na de 2e wereldoorlog belangstelling is ontstaan voor de Thraciërs. Onderzoekers hebben altijd hun energie gestoken in onderzoek naar de Griekse of Romeinse beschaving. De Thraciërs waren "not done". Helaas opnieuw een voorbeeld van de kortzichtigheid waarmee wetenschappers nog al eens te kampen hebben. Reputaties en zo. Allemaal begrijpelijk maar daarom niet minder jammer.
Voor ongeveer € 1300 is er een geheel verzorgde 22-daagse reis naar Bulgarije en Roemenië, bakermat van de Thraciërs. Toch maar eens over nadenken of en wat ik verder met deze informatie doe

Ja en voor velen was het natuurlijk ook belangrijk om de 28e sterfdag van de "King" te herdenken. Elvis schijnt jaarlijks nog honderden miljoenen te verdienen, al heeft -ie er zelf niks aan.

Vandaag weer aan mijn studie begonnen, gezellig met Paula een flinke fietstocht gemaakt en in de hitte zo'n 10 km gerend. Dit laatste ging wat moeizaam en dat wijt ik aan zowel het warme weer als mijn conditie, die weer wat moet worden opgekrikt. Dat zullen we dus maar doen.

Terugkijkend op BK

Het hout voor de vuurkorf ligt klaar, maar vreemd genoeg heb ik nu opeens geen zin om de korf aan te steken. Ik hou het straks op een pretcigaretje bij het licht van een fakkel.
De concentratiestoornissen nemen af. Aan degenen die Buitenkunst niet kennen en dit per ongeluk lezen wil ik wel kwijt, dat een weekje in de bossen met overdag allerlei workshops en presentaties en 's nachts eindeloos doorgaan aan een groot vuur met zang, muziek, lichte en zware gesprekken, drank, dope, geflirt en alles wat daaruit voort kan komen, een grensverleggende ervaring is. Twee weekjes is nog heftiger en na drie weekjes stink je zo, dat je uit het OV wordt geweerd, dat de wereld jou voor een doedelzak aanziet en andersom, dat het gevoel ontregeld te zijn een 'state of mind' geworden is en je met een wezenloze glimlach op je gezicht constant staat te smilen, of je dat nu wil of niet. En als je dan opeens moet huilen laat je dit ook verbaasd toe. Zo weet ik bijna zeker dat ik ontroerd zal geraken als ik straks naar "Fields of gold" van Sting zit te luisteren, omdat dit mooie herinneringen bij me oproept. Alle namen die mij bijgebleven zijn en in mijn gedachten de gezichten die er bij behoren passeren hier nog een keer de revue. Heleen met haar mooie stem. Monique, de bouwkundige ingenieur die zich meer thuis voelt bij relationele en spirituele activiteiten en die nu op mijn aanraden Jung gaat lezen. Dennis, de autistische jongen met zijn onvervalste humor. Laura, de 28-jarige pianolerares uit Haarlem. Martha en haar dochter Mara. Beide kanjers. Sandra met haar vriendelijke stem, die mij wel aardig vond, maar die met haar niet geringe omvang niet binnen mijn doelgroep paste. Erna, de logopediste, waarmee ik aan het vuur een erg diepgaand gesprek heb gevoerd. Net als met Mireille overigens, die in Groningen een opleiding aan de kunstaccademie volgt. Marte, die ik met haar dronken kop midden in de nacht naar haar tent heb gebracht omdat ze in het pikdonker de weg was kwijtgeraakt. Maaike, het jonge en vriendelijke agentje in opleiding. Haar taalgevoelige vriendin Suzette, die wel wanhopig op zoek leek naar een man en die mij aan het vuur "Het lied van de dwaze bijen" van Martinus Nijhoff heeft voorgedragen. En Berdie natuurlijk. De jonge vrouw die ik al vaker bij Buitenkunst ben tegengekomen en die ik deze vakantie heb leren kennen als een warmhartig mens met een grote liefde voor kinderen en een talent voor schrijven. Binnenkort komt haar eerste boek uit.
En dan zijn er nog vreselijk veel gezichten van mensen in mijn hoofd waarvan ik de naam niet weet. Maar waaraan ik met warmte terugdenk. Buitenkunst zit er op. Het gewone leven wordt weer hervat. Nog een paar dagen en dan moet ik weer aan het werk. Het is goed zo.

Concentratiestoornisje

Vreemd dat ik deze week nog vrij ben. Gisteravond naar "Sin City" geweest. Een absolute aanrader voor mensen met een sterke maag. Om twee uur lag ik er in en vanmorgen werd ik om half elf gewekt. Pas drie uur later was ik er aan toe om naar Den Haag te gaan, waar ik wat broeken en andere kleding wilde gaan kopen. Daar bleef ik me verbazen over de drukte, de mensen en de herrie. Als ik mijn ogen sluit zie ik de fietser weer, die luid bellend bijna twee jonge meisjes ondersteboven reed, de drie jongens die bij de visboer een warm visje haalden om dat ter plekke op te peuzelen, de jonge vrouw bij de tramhalte met een bijna klassiek gezicht en een strak lichaam, de...Allemaal kleine tafereeltjes, die los van elkaar stonden maar met elkaar het levendige beeld vormden van een bruisende stad. Laten we het er op houden dat ik door de uitputtingsslag die "Buitenkunst" heet nog niet helemaal "de oude" ben en dat ik daarom wat moeite heb met mijn concentratie. Ik kwam in ieder geval met lege handen thuis en heb mezelf beloofd dat ik vanavond vóór middernacht naar bed ga. En terwijl ik dit schrijf besef ik dat ze in Drenthe nu aanschuiven bij het vuur en voel ik me door weemoed overvallen omdat ik er niet bij kan zijn.

Twee weken

Hallo. Daar is - ie weer. Twee weken gekleumd in een tent in een vochtig bos ergens in het hartje van Drenthe. Twee weken 's nachts niet meer dan 4 à 5 uur geslapen. Twee weken omgeven door muziek, zang, dans, theater, beeldende activiteiten. Twee weken geweldig fijne mensen ontmoet, leuke dingen gedaan, urenlange gesprekken aan het vuur gevoerd, mijn lichaam met drank, drugs and rock and roll geteisterd, dingen gedaan die ik hier niet allemaal kan vermelden maar waar ik enorm van genoten heb, kortom...Twee fantastische weken. Vanaf morgen vertel ik er wel wat meer over.