Go for it!

Arme Peter. Wat moet hij hard werken voor zijn brood. Als mijn scriptiebegeleider heeft hij het niet gemakkelijk. Ik mis enkele vaardigheden die bij het maken van een scriptie erg van pas komen. Dat compenseer ik vervolgens wel met een zekere nieuwsgierigheid, vasthoudendheid en geduld maar misschien maak ik het daarmee voor hem alleen maar erger. Over twee weken bespreken we scriptievoorstel nr 3.000.001 Er ligt daarom voor de komende dagen weer een lekker bekkie werk op me te wachten.

Vanuit Leiden ben ik vanmiddag nog even naar Scheveningen geweest om er met mijn blote voeten langs de vloedlijn te wandelen. Het water was lauw, de zee grauw en de lucht ..eh..helder.
Kadootje aan mezelf, zal ik maar zeggen.

Dagje naar de Bilt

Vandaag voor de verandering weer eens bij een landelijk overleg over de ontwikkeling van simulatie binnen SJM en aanverwante opleidingen geweest. Deze keer in de Bilt. In voorgaande jaren ging ik wel vaker voor mijn werk op stap. Meestal leuk en leerzaam. Nu ontbreekt me vaak de tijd.
Deze keer was het ook komisch, omdat mijn collega Yvonne en ik van twee andere mensen ontdekten dat het ook collega's waren. Als je het hier zo leest (Ha!) dan denk je "Nou, en?". Toevallig wel van een opleiding die sterk verwant is aan de onze en waar we misschien al lang mee tot een betere samenwerking waren gekomen als onze managers dit hadden gewild. Maar de animo hiervoor was niet erg groot en het laat zich raden waarom. Juist! In ieder geval moesten we er wel erg hard om lachen. Binnenkort organiseren we een bedrijvendag en gaan we eens lekker bij elkaar buurten.

Net weer het driemiljoenste scriptievoorstel aan mijn scriptiebegeleider opgestuurd. Ik ga hiermee door tot hij me smeekt om te stoppen of beter nog, totdat hij het goedkeurt.

Familie.

Vandaag even op mijn fietsje vanuit mijn werk naar mijn moeder geweest. Het eerste wat ze zei was "Cora is geland". Met deze cryptische opmerking bedoelde ze dat ze op teletekst had gezien dat het vliegtuig, waarmee mijn zusje van Afrika naar Nederland was gevlogen, was geland. Ik eerst nog van " Waarheen is ze deze keer geweest in Amerika?" Want dat is haar favoriete vakantieland. Maar nee, het was Afrika waar ze was geweest. En mijn broer Gerard gaat binnenkort naar Thailand. Mijn zusje Ada had zich bij het schoonmaken van de gootsteen lelijk in haar vinger gesneden. Mijn nichtje Mirjam was weer naar Mexico om er te gaan duiken en in no time was ik weer helemaal bijgepraat over mijn familie, die ik eens in het half jaar zie en dan is dat meestal per ongeluk. Over mijn broers Charles en Peter werd deze keer niet gesproken, maar dat hoor ik een andere keer wel weer. Mirte belde nog uit Engeland dat ze volgende week naar Bath gaat verhuizen. Samen met nog vier andere meisjes heeft ze daar een huis gehuurd. Ligbad, twee toiletten, grote keuken en een tuin. Die gaat een leuke tijd tegemoet, lijkt me. De colleges beginnen pas over enkele weken. Ze gaat environmental biology studeren. Knappe kindertjes heb ik toch. En hierbij wou ik het laten voor vandaag.

Geen zin, geen tijd.

Zin en tijd om stil te staan bij de kabinetsplannen voor volgend jaar heb ik nu even niet. Wanneer ik dat wel heb kan ik niet zeggen. Ik vrees dat de studie weer even vóór gaat.

Arme docenten

Geen spannende, maar wel ontspannen dag. Mooi weer, laat begonnen en vroeg uitgeroosterd. Terwijl ik nog vaak terugdenk aan de zomervakantie zie ik net dat de herfstvakantie over minder dan vier weken begint. En die docenten maar klagen dat ze het zo zwaar hebben.

Nat

Een lijfspreuk van mij is " Het loopt altijd anders dan je denkt". Dat krijg je als je al zoveel jaar voor de klas staat en vaak ontdekt hebt dat het anders gaat dan is beloofd. Voordeel daarvan is, dat je je ook minder zorgen maakt over de surprise-soep die men in de keuken van het management klaar maakt. Deze wordt namelijk meestal niet zo heet gegeten als hij wordt opgediend. Toch ben ik wel benieuwd waarom er na het onlangs gehouden crisisberaad dinsdag een extra teamvergadering is. Zoiets is nieuw voor me en lijkt er op te wijzen dat er deze keer meer aan de hand is. Wordt vervolgd.

Wat vandaag anders liep was mijn terugkomst na ruim 20 kilometertjes rennen door de polder. Paula riep al vanuit de badkamer dat ik nog niet onder de douche kon. Er waren wat problemen met de wasmachine.
In het half uur dat we samen de badkamer aan het dweilen en schoonmaken waren, maakten we natuurlijk de nodige ongepaste grapjes over de bewoners van New Orleans. Als je ziet wat een lekkende wasmachine al voor een zooi aan kan richten, dan krijg je een heel klein beetje een besef van wat een troep de overstromingen daar achtergelaten moeten hebben. Of vergis ik me nu misschien?