Jammer

Helaas moet ik al mijn fans opnieuw teleurstellen. Er ligt nog een berg werk op me te wachten en ik wil niet al te laat naar bed gaan. De wereld draait toch wel dol..eh..door zonder mijn bijdrage aan dit weblog. Toedeloe.

De laatste wiet.

Er is vandaag weer veel in de wereld gebeurd. Op dit moment lukt het me niet eens om mijn eigen persoontje helder onder de loep te nemen, laat staan de dingen die er buiten liggen. Dus we gaan maar vroeg naar bed.

Katrina en Bush

Je kunt nu in Amerika maar beter geen Katrina heten. Of Bush. Want het is dankzij hem dat deze feeks zo'n grote ramp heeft kunnen veroorzaken. Het blijkt dat men vanuit New Orleans in het verleden stevig heeft gelobbied in Washington om extra geld te kunnen krijgen voor het verhogen van de dijken. In plaats daarvan besloot Bush in zijn oneindige wijsheid het budget juist te halveren. De gevolgen hiervan zijn inmiddels bekend. Een oppervlakte van duizenden vierkante mijlen schijnt inmiddels onder zwaar verontreinigd water te staan. Vele honderden die de orkaan overleefden zijn alsnog de grimmige scherprechter uit Isfahan tegen gekomen toen het rijzende water hen uit hun woningen verdreef, de daken op en de bomen in.
Bush had zijn centjes hard nodig in zijn strijd tegen het terrorisme. Of hij ze niet beter aan het ophogen van de dijken had kunnen besteden zal de geschiedenis uitmaken.

Oud-minister Bert de Vries en prominent lid van het CDA wint er geen doekjes om en geeft zijn eigen partij in zijn boek "Overmoed en onbehagen" een stevige veeg uit de pan voor het beleid dat zij de afgelopen jaren hebben gevoerd. Men was op zijn zachts gezegd 'not amused'. Ik zal er niet ver naast zitten als ik de verwachting uitspreek dat Balkie, onze ideoloog van het fatsoen, die een kabinet leidt dat bestaat uit ministers die zelf niet het fatsoen kunnen opbrengen om zich aan hun eigen ideologie te houden, de geschiedenis in zal gaan als de dominee die door zijn prekerigheid en te goede manieren zijn eigen parochianen uiteindelijk de kerk heeft uitgejaagd. Ik verwacht de komende tijd meer gebrom.

Zweet

Mooi weer, ramen open, lichten aan als het donker wordt... Geheid een recept om muggen in je huis te krijgen. Tot nu toe is het meegevallen, maar dit is wel de tijd dat de vrouwtjes op zoek gaan naar ander voedsel dan de nectar en het stuifmeel, dat ze gewoonlijk opzuigen. Nu worden het van die irritante insecten, die je lek prikken omdat ze je bloed nodig hebben om zich voort te kunnen planten. Raam dan maar dicht doen? Het zweet loopt nu al in stralen langs m'n voorhoofd, dus dat lijkt me geen goed idee. Licht dan maar uit? Het computerscherm is één grote lichtbron, dus dat doen we ook maar niet. Laten we maar hopen dat het meevalt. De ene mug die ik zoëven zag was vast een mannetje en in de muggenwereld steken mannetjes niet.

Inmiddels glijdt m'n bril pardoes van mijn natte zweetneus. Dikke druppels vallen op de grond. Ik begin nu overal te lekken. De druppels worden dikker en dikker. En langs mijn kuiten loopt nu gestaag een straaltje zweet. Ik zet om de vloerbedekking te sparen even mijn voeten in een lege emmer. Zo, dat is beter. Het straaltje is nu een stroompje geworden. Ik zie hoe het zweet in de emmer stijgt. Mijn God, wat moet ik doen?
Ik pak een handdoek, maar deze is al snel drijfnat. Al minstens 10 centimeter. Bijna zo hoog staat het zweet in de emmer. Voorzichtig typ ik met één vinger op mijn toetsenbord. Uitkijken voor kortsluiting.
Voor me op de witte muur zit een grote vette mug. Maar ik kan er niet bij, want mijn voeten zitten in de emmer. Het zweten gaat gewoon door en is inmiddels wel zorgelijk geworden. Dit is toch niet gezond meer. Al mijn kleren plakken. Mijn t-shirt is kletsnat. Ook de spijkerbroek die ik aan heb. Ik word nu toch wel een beetje wanhopig en voel me flauw worden. Af en toe wordt het zwart voor mijn ogen. Dit kan zo niet langer. Laat ik maar stoppen en een koude douche nemen. En daarna wat droge kleren aantrekken. In de ijskast staan nog twee Palmpjes en die ga ik daarna even arresteren. Tjonge, wat heb ik een dorst.

Mooi weer, hè?

Weertje, hè? Zo zie je maar dat de langgewenste zomerse dagen toch nog zijn gekomen. Als je maar vertrouwen blijft houden. En morgen weer zo'n mooi dagje. We boffen maar. Voor vandaag geen bijzonderheden. Of het moet zijn dat ik meer dan 4 uur te vroeg op mijn werk was. Maar die tijd heb ik goed besteed met werk dat toch gedaan moest worden.
Het is nog vroeg en ik ga eerst maar even een uurtje op mijn guitaar spelen. De vakantie is voorbij, maar het vakantiegevoel is gebleven.

Kalfskarbonade

Aan de lucht is te zien dat het straks weer een mooie zonsondergang wordt. Misschien ga ik straks een kwartiertje op mijn fiets de polder in. Nu eerst mijn spullen voor morgen klaarleggen en een beetje troep opruimen. Niet te veel, want mijn studeerruimte moet herkenbaar blijven met al zijn stapeltjes en ordners op de grond. Zoëven kalfskarbonade gegeten. Misschien wel van zo'n zielig kistkalfje. Ik hoop het niet. Het schijnt dat het vlees van de Islamitische slager meer te vertrouwen is dan van de Hollandse. Wie zal het zeggen. Eerst goed gekruid en daarna op de gril. Met een koude rijstsalade erbij. En een glaasje wijn. Heerlijk. De zomer is gelukkig nog steeds niet voorbij.

Weekend

Bijna overal in Nederland is dit weekend met een barbeque de vakantie afgesloten. En dat kon ook prima met dit geweldige vakantieweer, dat ook volgende week nog een paar dagen duurt. Min of meer dankzij mijn buurman heb ik het plan opgevat om weer eens serieus guitaar te gaan spelen. Ook Jasper heeft zijn guitaar weer uit de mottenballen gehaald.
Vandaag de tijd genomen om bij te komen van gisteravond. Met het eten heb ik me tijdens de barbeque ingehouden, maar de buurvrouw kwam al snel met een fles Spaanse cognac en die is er helemaal door gegaan. Net als een 10 liter emmer met Sangria. Je kunt wel stellen dat de drank rijkelijk vloeide. Uiteindelijk werd het twee uur 's nachts. . Ook niet ongewoon voor het weekend. Paula riep om negen uur dat het zulk mooi weer was. Om half zeven had ik het al licht zien worden. De lucht was vlammend rood. Maar ik ben toch nog maar voor een paar uurtjes terug naar bed gegaan. Toen Paula me riep voelde ik me redelijk uitgerust. Alleen wat dorstig. En ik moest behoorlijk sassen. Pas na het middaguur trok ik mijn snelle schoenen aan en liep hiermee de polder in. Tot mijn verbazing ging het rennen probleemloos. Dat ik als een otter zweette kwam doordat er zoveel vocht in me zat. Dat is er inmiddels wel uit.

Dronken (of stronken?)

Oké, ik ben zo dronken als een tor. Zo'n straatbarbeque gaat je niet in de koude kleren zitten. Hier hou ik het maar bij ( Goed dat niemand me nu kan zien.)